турбапаветраду́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. турбапаветраду́ўка турбапаветраду́ўкі
Р. турбапаветраду́ўкі турбапаветраду́вак
Д. турбапаветраду́ўцы турбапаветраду́ўкам
В. турбапаветраду́ўку турбапаветраду́ўкі
Т. турбапаветраду́ўкай
турбапаветраду́ўкаю		 турбапаветраду́ўкамі
М. турбапаветраду́ўцы турбапаветраду́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)