турбабурэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. турбабурэ́нне
Р. турбабурэ́ння
Д. турбабурэ́нню
В. турбабурэ́нне
Т. турбабурэ́ннем
М. турбабурэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)