турбабу́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. турбабу́р турбабу́ры
Р. турбабу́ра турбабу́раў
Д. турбабу́ру турбабу́рам
В. турбабу́р турбабу́ры
Т. турбабу́рам турбабу́рамі
М. турбабу́ры турбабу́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)