туберкулё́знік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. туберкулё́знік туберкулё́знікі
Р. туберкулё́зніка туберкулё́знікаў
Д. туберкулё́зніку туберкулё́знікам
В. туберкулё́зніка туберкулё́знікаў
Т. туберкулё́знікам туберкулё́знікамі
М. туберкулё́зніку туберкулё́зніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)