трэнчко́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| трэнчко́т | трэнчко́ты | |
| трэнчко́та | трэнчко́таў | |
| трэнчко́ту | трэнчко́там | |
| трэнчко́т | трэнчко́ты | |
| трэнчко́там | трэнчко́тамі | |
| трэнчко́це | трэнчко́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)