трэмбі́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. трэмбі́та трэмбі́ты
Р. трэмбі́ты трэмбі́т
Д. трэмбі́це трэмбі́там
В. трэмбі́ту трэмбі́ты
Т. трэмбі́тай
трэмбі́таю		 трэмбі́тамі
М. трэмбі́це трэмбі́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)