трыумфа́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| трыумфа́тар | трыумфа́тары | |
| трыумфа́тара | трыумфа́тараў | |
| трыумфа́тару | трыумфа́тарам | |
| трыумфа́тара | трыумфа́тараў | |
| трыумфа́тарам | трыумфа́тарамі | |
| трыумфа́тару | трыумфа́тарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)