трыоксіметыле́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| трыоксіметыле́н | трыоксіметыле́ны | |
| трыоксіметыле́ну | трыоксіметыле́наў | |
| трыоксіметыле́ну | трыоксіметыле́нам | |
| трыоксіметыле́н | трыоксіметыле́ны | |
| трыоксіметыле́нам | трыоксіметыле́намі | |
| трыоксіметыле́не | трыоксіметыле́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)