трыглі́ф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трыглі́ф трыглі́фы
Р. трыглі́фа трыглі́фаў
Д. трыглі́фу трыглі́фам
В. трыглі́ф трыглі́фы
Т. трыглі́фам трыглі́фамі
М. трыглі́фе трыглі́фах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)