трубказу́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трубказу́б трубказу́бы
Р. трубказу́ба трубказу́баў
Д. трубказу́бу трубказу́бам
В. трубказу́ба трубказу́баў
Т. трубказу́бам трубказу́бамі
М. трубказу́бе трубказу́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)