трохкаляро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. трохкаляро́ўка трохкаляро́ўкі
Р. трохкаляро́ўкі трохкаляро́вак
Д. трохкаляро́ўцы трохкаляро́ўкам
В. трохкаляро́ўку трохкаляро́ўкі
Т. трохкаляро́ўкай
трохкаляро́ўкаю		 трохкаляро́ўкамі
М. трохкаляро́ўцы трохкаляро́ўках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)