транквіліза́тарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. транквіліза́тарны транквіліза́тарная транквіліза́тарнае транквіліза́тарныя
Р. транквіліза́тарнага транквіліза́тарнай
транквіліза́тарнае		 транквіліза́тарнага транквіліза́тарных
Д. транквіліза́тарнаму транквіліза́тарнай транквіліза́тарнаму транквіліза́тарным
В. транквіліза́тарны (неадуш.)
транквіліза́тарнага (адуш.)		 транквіліза́тарную транквіліза́тарнае транквіліза́тарныя (неадуш.)
транквіліза́тарных (адуш.)
Т. транквіліза́тарным транквіліза́тарнай
транквіліза́тарнаю		 транквіліза́тарным транквіліза́тарнымі
М. транквіліза́тарным транквіліза́тарнай транквіліза́тарным транквіліза́тарных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)