транквіліза́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. транквіліза́тар транквіліза́тары
Р. транквіліза́тару транквіліза́тараў
Д. транквіліза́тару транквіліза́тарам
В. транквіліза́тар транквіліза́тары
Т. транквіліза́тарам транквіліза́тарамі
М. транквіліза́тары транквіліза́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)