транзіты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. транзіты́ўны транзіты́ўная транзіты́ўнае транзіты́ўныя
Р. транзіты́ўнага транзіты́ўнай
транзіты́ўнае		 транзіты́ўнага транзіты́ўных
Д. транзіты́ўнаму транзіты́ўнай транзіты́ўнаму транзіты́ўным
В. транзіты́ўны (неадуш.)
транзіты́ўнага (адуш.)		 транзіты́ўную транзіты́ўнае транзіты́ўныя (неадуш.)
транзіты́ўных (адуш.)
Т. транзіты́ўным транзіты́ўнай
транзіты́ўнаю		 транзіты́ўным транзіты́ўнымі
М. транзіты́ўным транзіты́ўнай транзіты́ўным транзіты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)