трактарабудаўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трактарабудаўні́к трактарабудаўнікі́
Р. трактарабудаўніка́ трактарабудаўніко́ў
Д. трактарабудаўніку́ трактарабудаўніка́м
В. трактарабудаўніка́ трактарабудаўніко́ў
Т. трактарабудаўніко́м трактарабудаўніка́мі
М. трактарабудаўніку́ трактарабудаўніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)