тонкаце́л
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тонкаце́л | тонкаце́лы | |
| тонкаце́ла | тонкаце́лаў | |
| тонкаце́лу | тонкаце́лам | |
| тонкаце́ла | тонкаце́лаў | |
| тонкаце́лам | тонкаце́ламі | |
| тонкаце́ле | тонкаце́лах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)