тонкалу́чнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тонкалу́чнік | тонкалу́чнікі | |
| тонкалу́чніку | тонкалу́чнікаў | |
| тонкалу́чніку | тонкалу́чнікам | |
| тонкалу́чнік | тонкалу́чнікі | |
| тонкалу́чнікам | тонкалу́чнікамі | |
| тонкалу́чніку | тонкалу́чніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)