тарпедакі́данне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| тарпедакі́данне | |
| тарпедакі́дання | |
| тарпедакі́данню | |
| тарпедакі́данне | |
| тарпедакі́даннем | |
| тарпедакі́данні |
Іншыя варыянты: тарпедакіда́нне.
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)