тарпава́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тарпава́льшчык | тарпава́льшчыкі | |
| тарпава́льшчыка | тарпава́льшчыкаў | |
| тарпава́льшчыку | тарпава́льшчыкам | |
| тарпава́льшчыка | тарпава́льшчыкаў | |
| тарпава́льшчыкам | тарпава́льшчыкамі | |
| тарпава́льшчыку | тарпава́льшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)