тарбахва́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тарбахва́т | тарбахва́ты | |
| тарбахва́та | тарбахва́таў | |
| тарбахва́ту | тарбахва́там | |
| тарбахва́та | тарбахва́таў | |
| тарбахва́там | тарбахва́тамі | |
| тарбахва́це | тарбахва́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)