сярмя́жына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сярмя́жына | сярмя́жыны | |
| сярмя́жыны | сярмя́жын | |
| сярмя́жыне | сярмя́жынам | |
| сярмя́жыну | сярмя́жыны | |
| сярмя́жынай сярмя́жынаю |
сярмя́жынамі | |
| сярмя́жыне | сярмя́жынах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)