сяміто́мны
прыметнік, адносны
| сяміто́мны | сяміто́мная | сяміто́мнае | сяміто́мныя | |
| сяміто́мнага | сяміто́мнай сяміто́мнае |
сяміто́мнага | сяміто́мных | |
| сяміто́мнаму | сяміто́мнай | сяміто́мнаму | сяміто́мным | |
| сяміто́мны ( сяміто́мнага ( |
сяміто́мную | сяміто́мнае | сяміто́мныя ( сяміто́мных ( |
|
| сяміто́мным | сяміто́мнай сяміто́мнаю |
сяміто́мным | сяміто́мнымі | |
| сяміто́мным | сяміто́мнай | сяміто́мным | сяміто́мных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)