сэрвіту́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сэрвіту́т | сэрвіту́ты | |
| сэрвіту́ту | сэрвіту́таў | |
| сэрвіту́ту | сэрвіту́там | |
| сэрвіту́т | сэрвіту́ты | |
| сэрвіту́там | сэрвіту́тамі | |
| сэрвіту́це | сэрвіту́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)