суфо́кусны
прыметнік, адносны
| суфо́кусны | суфо́кусная | суфо́куснае | суфо́кусныя | |
| суфо́куснага | суфо́куснай суфо́куснае |
суфо́куснага | суфо́кусных | |
| суфо́куснаму | суфо́куснай | суфо́куснаму | суфо́кусным | |
| суфо́кусны ( суфо́куснага ( |
суфо́кусную | суфо́куснае | суфо́кусныя ( суфо́кусных ( |
|
| суфо́кусным | суфо́куснай суфо́куснаю |
суфо́кусным | суфо́куснымі | |
| суфо́кусным | суфо́куснай | суфо́кусным | суфо́кусных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)