супрацьпастаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| супрацьпастаўле́нне | супрацьпастаўле́нні | |
| супрацьпастаўле́ння | супрацьпастаўле́нняў | |
| супрацьпастаўле́нню | супрацьпастаўле́нням | |
| супрацьпастаўле́нне | супрацьпастаўле́нні | |
| супрацьпастаўле́ннем | супрацьпастаўле́ннямі | |
| супрацьпастаўле́нні | супрацьпастаўле́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)