супрацьпаказа́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| супрацьпаказа́нне | супрацьпаказа́нні | |
| супрацьпаказа́ння | супрацьпаказа́нняў | |
| супрацьпаказа́нню | супрацьпаказа́нням | |
| супрацьпаказа́нне | супрацьпаказа́нні | |
| супрацьпаказа́ннем | супрацьпаказа́ннямі | |
| супрацьпаказа́нні | супрацьпаказа́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)