супрацьабледзяня́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. супрацьабледзяня́льнік супрацьабледзяня́льнікі
Р. супрацьабледзяня́льніка супрацьабледзяня́льнікаў
Д. супрацьабледзяня́льніку супрацьабледзяня́льнікам
В. супрацьабледзяня́льнік супрацьабледзяня́льнікі
Т. супрацьабледзяня́льнікам супрацьабледзяня́льнікамі
М. супрацьабледзяня́льніку супрацьабледзяня́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)