супрацо́ўніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. супрацо́ўніцтва
Р. супрацо́ўніцтва
Д. супрацо́ўніцтву
В. супрацо́ўніцтва
Т. супрацо́ўніцтвам
М. супрацо́ўніцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)