суплеты́ўны
прыметнік, адносны
| суплеты́ўны | суплеты́ўная | суплеты́ўнае | суплеты́ўныя | |
| суплеты́ўнага | суплеты́ўнай суплеты́ўнае |
суплеты́ўнага | суплеты́ўных | |
| суплеты́ўнаму | суплеты́ўнай | суплеты́ўнаму | суплеты́ўным | |
| суплеты́ўны ( суплеты́ўнага ( |
суплеты́ўную | суплеты́ўнае | суплеты́ўныя ( суплеты́ўных ( |
|
| суплеты́ўным | суплеты́ўнай суплеты́ўнаю |
суплеты́ўным | суплеты́ўнымі | |
| суплеты́ўным | суплеты́ўнай | суплеты́ўным | суплеты́ўных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)