суперцэме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| суперцэме́нт | |
| суперцэме́нту | |
| суперцэме́нту | |
| суперцэме́нт | |
| суперцэме́нтам | |
| суперцэме́нце |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)