суперсу́дна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| суперсу́дна | суперсу́дны | |
| суперсу́дна | суперсу́днаў | |
| суперсу́дну | суперсу́днам | |
| суперсу́дна | суперсу́дны | |
| суперсу́днам | суперсу́днамі | |
| суперсу́дне | суперсу́днах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)