суперпрапано́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| суперпрапано́ва | суперпрапано́вы | |
| суперпрапано́вы | суперпрапано́ў | |
| суперпрапано́ве | суперпрапано́вам | |
| суперпрапано́ву | суперпрапано́вы | |
| суперпрапано́вай суперпрапано́ваю |
суперпрапано́вамі | |
| суперпрапано́ве | суперпрапано́вах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)