сумё́цік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сумё́цік | сумё́цікі | |
| сумё́ціка | сумё́цікаў | |
| сумё́ціку | сумё́цікам | |
| сумё́цік | сумё́цікі | |
| сумё́цікам | сумё́цікамі | |
| сумё́ціку | сумё́ціках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)