судакрана́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| судакрана́нне | судакрана́нні | |
| судакрана́ння | судакрана́нняў | |
| судакрана́нню | судакрана́нням | |
| судакрана́нне | судакрана́нні | |
| судакрана́ннем | судакрана́ннямі | |
| судакрана́нні | судакрана́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)