стэрэанаву́шнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| стэрэанаву́шнік | стэрэанаву́шнікі | |
| стэрэанаву́шніка | стэрэанаву́шнікаў | |
| стэрэанаву́шніку | стэрэанаву́шнікам | |
| стэрэанаву́шнік | стэрэанаву́шнікі | |
| стэрэанаву́шнікам | стэрэанаву́шнікамі | |
| стэрэанаву́шніку | стэрэанаву́шніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)