струбцы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| струбцы́на | струбцы́ны | |
| струбцы́ны | струбцы́н | |
| струбцы́не | струбцы́нам | |
| струбцы́ну | струбцы́ны | |
| струбцы́най струбцы́наю |
струбцы́намі | |
| струбцы́не | струбцы́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)