стагакі́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| стагакі́д | стагакі́ды | |
| стагакі́да | стагакі́даў | |
| стагакі́ду | стагакі́дам | |
| стагакі́д | стагакі́ды | |
| стагакі́дам | стагакі́дамі | |
| стагакі́дзе | стагакі́дах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)