спусто́шанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| спусто́шанне | спусто́шанні | |
| спусто́шання | спусто́шанняў | |
| спусто́шанню | спусто́шанням | |
| спусто́шанне | спусто́шанні | |
| спусто́шаннем | спусто́шаннямі | |
| спусто́шанні | спусто́шаннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)