спрашчэ́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| спрашчэ́нка | спрашчэ́нкі | |
| спрашчэ́нкі | спрашчэ́нак | |
| спрашчэ́нцы | спрашчэ́нкам | |
| спрашчэ́нку | спрашчэ́нак | |
| спрашчэ́нкай спрашчэ́нкаю |
спрашчэ́нкамі | |
| спрашчэ́нцы | спрашчэ́нках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)