спортзбудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| спортзбудава́нне | спортзбудава́нні | |
| спортзбудава́ння | спортзбудава́нняў | |
| спортзбудава́нню | спортзбудава́нням | |
| спортзбудава́нне | спортзбудава́нні | |
| спортзбудава́ннем | спортзбудава́ннямі | |
| спортзбудава́нні | спортзбудава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)