спецпрызначэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| спецпрызначэ́нне | спецпрызначэ́нні | |
| спецпрызначэ́ння | спецпрызначэ́нняў | |
| спецпрызначэ́нню | спецпрызначэ́нням | |
| спецпрызначэ́нне | спецпрызначэ́нні | |
| спецпрызначэ́ннем | спецпрызначэ́ннямі | |
| спецпрызначэ́нні | спецпрызначэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)