спецнабо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| спецнабо́р | спецнабо́ры | |
| спецнабо́ру | спецнабо́раў | |
| спецнабо́ру | спецнабо́рам | |
| спецнабо́р | спецнабо́ры | |
| спецнабо́рам | спецнабо́рамі | |
| спецнабо́ры | спецнабо́рах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)