спецгру́па
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| спецгру́па | спецгру́пы | |
| спецгру́пы | спецгру́п | |
| спецгру́пе | спецгру́пам | |
| спецгру́пу | спецгру́пы | |
| спецгру́пай спецгру́паю |
спецгру́памі | |
| спецгру́пе | спецгру́пах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)