спецгашэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| спецгашэ́нне | спецгашэ́нні | |
| спецгашэ́ння | спецгашэ́нняў | |
| спецгашэ́нню | спецгашэ́нням | |
| спецгашэ́нне | спецгашэ́нні | |
| спецгашэ́ннем | спецгашэ́ннямі | |
| спецгашэ́нні | спецгашэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)