спецвы́пуск
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| спецвы́пуск | спецвы́пускі | |
| спецвы́пуску | спецвы́пускаў | |
| спецвы́пуску | спецвы́пускам | |
| спецвы́пуск | спецвы́пускі | |
| спецвы́пускам | спецвы́пускамі | |
| спецвы́пуску | спецвы́пусках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)