спесарці́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| спесарці́н | спесарці́ны | |
| спесарці́ну | спесарці́наў | |
| спесарці́ну | спесарці́нам | |
| спесарці́н | спесарці́ны | |
| спесарці́нам | спесарці́намі | |
| спесарці́не | спесарці́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)