спара́дкаванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| спара́дкаванне | спара́дкаванні | |
| спара́дкавання | спара́дкаванняў | |
| спара́дкаванню | спара́дкаванням | |
| спара́дкаванне | спара́дкаванні | |
| спара́дкаваннем | спара́дкаваннямі | |
| спара́дкаванні | спара́дкаваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)