спалучэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| спалучэ́нне | спалучэ́нні | |
| спалучэ́ння | спалучэ́нняў | |
| спалучэ́нню | спалучэ́нням | |
| спалучэ́нне | спалучэ́нні | |
| спалучэ́ннем | спалучэ́ннямі | |
| спалучэ́нні | спалучэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)