спадзе́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| спадзе́ўка | спадзе́ўкі | |
| спадзе́ўкі | спадзе́вак | |
| спадзе́ўцы | спадзе́ўкам | |
| спадзе́ўку | спадзе́ўкі | |
| спадзе́ўкай спадзе́ўкаю |
спадзе́ўкамі | |
| спадзе́ўцы | спадзе́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)