солелюбі́вы
прыметнік, адносны
| солелюбі́вы | солелюбі́вая | солелюбі́вае | солелюбі́выя | |
| солелюбі́вага | солелюбі́вай солелюбі́вае |
солелюбі́вага | солелюбі́вых | |
| солелюбі́ваму | солелюбі́вай | солелюбі́ваму | солелюбі́вым | |
| солелюбі́вы ( солелюбі́вага ( |
солелюбі́вую | солелюбі́вае | солелюбі́выя ( солелюбі́вых ( |
|
| солелюбі́вым | солелюбі́вай солелюбі́ваю |
солелюбі́вым | солелюбі́вымі | |
| солелюбі́вым | солелюбі́вай | солелюбі́вым | солелюбі́вых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)